Trouw

Zo’n uitspraak waarbij je een tekening voor je ziet van Peter van Straaten. Bij café Welling afkomstig van een man, in antwoord op de verwijten van zijn echtgenote: “Ik heb gewoon tijd voor mezelf nodig.” Een vermoeide blik, gezet met enkele pennenstreken. Zij: “Dat begrijp ik, dat heb ik ook, maar niet als we samen aan tafel zitten.” Hij staart in de verte. Zij eerst naar hem en dan in haar whisky. Een grijzend echtpaar dat op elkaar is uitgekeken. “Accepteer dat ik soms niet aan het gesprek deelneem. Dat is toch niet zo erg?” Zij: “Wel als je met je rug naar me toe gaat zitten.” Ze laat een stilte vallen. “Om andere vrouwen te bewonderen.” Hij, zuchtend: “Dat ik niet mag genieten van wat voorbijkomt, daar heb ik moeite mee. Heel veel moeite.” Door het gordijn voor de deur komt een donkere vrouw in een korte zwarte jurk binnen. De man zit met zijn rug naar haar toe, maar ik denk dat hij dit bedoelt met genieten. Terwijl zijn vrouw zich ditmaal blijvend in stilte hult, bestelt hij de rekening en vraagt: “Zijn we wat dichter tot elkaar gekomen?”

Geef een reactie