Tram

Jaren in de buurt gewoond en eraan voorbijgelopen. Kijkend met de ogen van een toerist, komend van de andere kant van de stad, viel de doorgang onder het Haarlemmermeerstation me wel op. Erachter school een rafelrand met hangars, keten en schuren, omgeven door autowrakken, blote buiken en bankstellen. Een haan kraaide op een roestig bord met de tekst: Aanraken der draden levensgevaarlijk! Waarschuwing voor de bovenleiding van de tram, die halverwege de Oude smitgracht bij de halte stond. Lakhouten carrosserie uit de tijden van De Avonden. De ramen werden gelapt door een man in overall, een spons verdween in een zinken emmer. Op de treeplank keek een conducteur toe die ontsnapt was uit een zwart-wit fotoboek. Scherpe scheiding in haar en pantalon, in de rechterhand een dienstkoffer. Met een Polygoonstem informeerde hij of ik wilde meerijden en een plaatsbewijs bezat. Hij lachte meewarig toen ik een chipkaart tevoorschijn haalde. Toch mocht ik als enige passagier mee met lijn 30, die jankend richting Amstelveen vertrok. Ik heb de Oude smitgracht, die op de stadskaart niet bestaat, daarna vaker bezocht. Het gras woekerde gestaag tussen de rails, alles was bij het oude, maar de conducteur en lijn 30 zag ik niet.

Geef een reactie