Tram

Jaren in de buurt gewoond en eraan voorbijgelopen. Kijkend met de ogen van een toerist, komend van de andere kant van de stad, viel de doorgang onder het Haarlemmermeerstation me wel op. Erachter school een rafelrand met hangars, keten en schuren, omgeven door autowrakken, blote buiken en bankstellen. Een haan kraaide op een roestig bord met de tekst: Aanraken der draden levensgevaarlijk! Waarschuwing voor de bovenleiding van de tram, die halverwege de Oude smitgracht bij de halte stond. Lakhouten carrosserie uit de tijden van De Avonden. De ramen werden gelapt door een man in overall, een spons verdween in een zinken emmer. Op de treeplank keek een conducteur toe die ontsnapt was uit een zwart-wit fotoboek. Scherpe scheiding in haar en pantalon, in de rechterhand een dienstkoffer. Met een Polygoonstem informeerde hij of ik wilde meerijden en een plaatsbewijs bezat. Hij lachte meewarig toen ik een chipkaart tevoorschijn haalde. Toch mocht ik als enige passagier mee met lijn 30, die jankend richting Amstelveen vertrok. Ik heb de Oude smitgracht, die op de stadskaart niet bestaat, daarna vaker bezocht. Het gras woekerde gestaag tussen de rails, alles was bij het oude, maar de conducteur en lijn 30 zag ik niet.

Tas

Pas op, op dit station zijn zakkenrollers actief! Telkens als deze waarschuwing in vier talen door de stationshal galmt, denk ik: als je dat weet, pak ze dan op! Dit is zoiets als waarschuwen voor een natte vloer omdat je geen zin hebt te dweilen. Afijn. Het is zondagochtend. Helder licht valt in banen door de overkapping, het gevleugelde wiel erbovenop schittert in de zon en van spoor 1 vertrekt de trein van 18 over 11 naar Haarlem on the dot: los van die actieve zakkenrollers dus geen vuiltje aan de lucht. Een Chinese Surinamer met gepommadeerd haar en een krulsnor leest De Avonden van Gerard Reve en heeft een rozenkrans vast, die een eigen leven leeft tussen zijn vingers. Naast hem zit een dame van zekere leeftijd met het haar van Marlene Dietrich: veel lak, veel make-up, veel opsmuk. Passen Sie auf, an dieser Station arbeiten Taschendiebe! Zodra ze de oproep hoort, kijkt ze naar de Chinese Surinamer, pakt haar handtas, die tussen hen in staat, en klemt deze tegen zich aan op haar kokette schoot (terwijl haar in mantelpak gestoken bips voorzichtig bij hem wegkruipt). De Chinese Surinamer kijkt op zijn beurt naar Dietrich, pakt zijn aktetas en doet perfect gespiegeld hetzelfde.