Koffie

Amsterdam druk? Niet op zondagochtend. De grachten zijn vrijwel verlaten. Koerende duiven, ruisende bladeren, verstild zonlicht. Tien uur: na een lange nacht ontwaakt de stad langzaam. Ook de klanten van ’t Smalle zijn nog niet helemaal wakker. Op het bankje naast de deur zit een hoogbejaarde met een enorme zonneklep over haar krant gebogen – de rozenstruiken boven haar hoofd al bijna uitgebloeid. Op het houten terras in de gracht een handvol anderen, zwijgend aan de koffie. Het geluid van kop en schotel is het enige dat je hoort. Totdat een opvallend stel aanschuift. Druk pratend, rokend. Tabaksgeur van het Midden-Oosten. Israëli’s, aan de gutturale keelklanken te horen. Hij bestelt een glas bier, zij na lang twijfelen een cappuccino. Als de serveerster terugkomt met de bestelling, vraagt hij wijzend op de kaart om Dutch breakfast. Twee vingers in de lucht. En of haar cappuccino kan worden ingeruild voor de koffie die bij het ontbijt is inbegrepen. Dat gaat niet, zegt de serveerster: “Ik heb ‘m al ingeschonken.” In plaats van dan? No sir, cappuccino is duurder. “I’ll pay extra for the damn milk!” De serveerster is al op weg naar binnen. Pissig pakt hij het speculaasje van het schoteltje en werpt het de gracht in.

Geef een reactie